dziura ozonowaMisz-masz 

Co to jest dziura ozonowa?

Przygotowując się do opalania lub długiego przebywania w słońcu, często aplikujemy na swoją skórę krem z filtrem UV. Jest to spowodowane obawami związanymi z negatywnym wpływem promieniowania na naszą skórę i organizm, który może przejawiać się nawet wystąpieniem patogennych zmian nowotworowych. Przed rozpowszechnieniem się kosmetyków ochronnych swego rodzaju filtrem przed promieniowaniem UV był ozon, zgromadzony w ziemskiej atmosferze. W ostatnich dziesięcioleciach produkcja przemysłowa i związana z nią emisja całej masy szkodliwych związków chemicznych doprowadziła jednak do zmniejszenia się poziomu tego pierwiastka w atmosferze. Sprawdź czym jest związane z tym zjawisko dziury ozonowej!

Czym jest warstwa ozonowa?

Ozon jest jedną z odmian tlenu. Współistnieje on z tlenem w całej atmosferze. Jego największe stężenie ozonu występuje w stratosferze, na wysokości między 20 a 35 kilometrów. Tak duże rozwarstwienie wynika z faktu, że na różnych szerokościach geograficznych występuje zróżnicowana wysokość i grubość ozonosfery. Wartości te zmieniają się także z upływem czasu, gdyż inne są latem, a inne zimą.

Tworzenie się ozonu

Powstawanie ozonu związane jest z obecnością tlenu a skutkiem jego obecności jest właśnie promieniowanie UV. Krótkie fale ultrafioletowe powodują rozpad tlenu, który przekształca się w ozon, będący pochłaniaczem fal o większej długości, które powodują przy tym jego przemianę w tlen. Wyeliminowane zostają w ten sposób fale najkrótsze oraz prawie całkowicie średnie, będące najbardziej szkodliwe dla organizmów żywych. Zjawisko powstawania i rozpadu ozonu powinno utrzymywać się w równowadze, którą zakłócają jednak określone związki chemiczne.

Jak powstaje dziura ozonowa?

Dziurą ozonową nazywamy zjawisko zmniejszenia się zawartości ozonu w atmosferze. Widoczne jest ono szczególnie w rejonach okołobiegunowych, gdzie ozonosfera jest największa. Najbardziej znaczące ubytki ozonu mają miejsce w czasie nocy polarnej, gdy Słońce i zawarte w nim promieniowanie UV nie może stymulować powstawania nowych cząsteczek ozonu, a jego rozpad postępuje.

Co tworzy dziurę ozonową?

Głównymi „sprawcami” dziury ozonowej są chlorofluorowęglowodory, nazywane w skrócie CFC lub freonami. Gdy zostaną wyemitowane do atmosfery, w wyniku oddziaływania promieniowania ultrafioletowego rozpadają się na węgiel, fluor oraz chlor. Dwa pierwsze pierwiastki nie stanowią zagrożenia dla ozonosfery, lecz chlor powoduje rozpad ozonu do postaci zwykłego tlenu. Freony oprócz szkodliwości dla warstwy ozonowej wykazują się wysoką trwałością i mogą przetrwać w atmosferze do 100 lat, więc pomimo ograniczenia ich emisji nadal mogą długofalowo negatywnie wpływać na stan ozonosfery.

Freony obecnie znajdują się głównie w starych układach chłodzenia i klimatyzacji oraz aerozolach. Jeśli posiadamy starą lodówkę bądź klimatyzator, używające czynnika chłodniczego z CFC, warto rozważyć ich wymianę, ponieważ mogło w nich dojść do nieszczelności i emisji szkodliwych związków. Dbając o stan warstwy ozonowej, dbamy o zdrowie swoje i przyszłych pokoleń.

Related posts

Leave a Comment